میراث جاودان ؛ یادی از مرحوم حاج میرزا عبدالله توسلی
میراث جاودان ؛ یادی از مرحوم حاج میرزا عبدالله توسلی
اول فكر مي كرديم ميرزا عبدالله « مسجد سازاست » ، بعد معلوم شد دستي در ساختن مدارس قبل از انقلاب دارد. بعد مسلم شد مسكن ساز براي محرومين نيز بوده است. بعد روشن شد فقط به دماوند نظر نداشته و همه جاي ايران ـ و حتي جهان ـ نيكي او رفته است، بعد آشكار شد در پشتيباني حوزه هاي علميه به ويژه حوزه علميه خواهران ـ از همان اوان شكل گيري ـ نقش مهم داشته است. سپس فهميديم او مورد نظر امام راحل بوده است. آنگاه شنيديم در نشر كتب ديني و مؤسسات فرهنگي و آموزشي يد طولايي داشته است، پس از آن برايمان گفتند در زمان طاغوت خانواده هاي زجر كشيده بسياري از زندانيان سياسي را حمايت كرده است و … همه اينها آيا كافي نيست ؟! براي اينكه به او فراتر از يك نيكوكار بنگريم ؟! اينها همه چرايي پرداختن به شخصيت و خدمات و افكار يكي از افتخارات منطقه دماوند مي باشد؛ «مرحوم حاج ميرزا عبد الله توسلي ».

من حاج میرزا عبدالله توسلی را اینگونه شناخته ام. از آنگاه که در ۱۰ ـ ۱۱ سالگی گهگاهی او را در مسجد جامع دیده ایم ـ شاید ۵،۴ بار ـ تا آن وقت که فقدان او را در اسفند ۵۵ به خاطر می آورم، تا آن وقت که در این بیست و چند سال از این و آن، از غریبه وآشنا ، از علماء و رجال و از مردم دماوند و غیر آن شنیده ام ، او را با این ویژگی ها شناخته ام ، همان تعبیری که بر روی سنگ قبر او نوشته بودند : « رادمرد فضیلت و تقوا ».
اورا بیشتر با این ویژگی ها می شناسیم : « نیکوکار، ایثارگر، مخلص و گمنام» ،« روشنفکر و آگاه »، « آینده نگر و آرمانخواه» همان ویژگی هایی که او را در خیل انسان های مؤمن و نیکوکار، یک سر و گردن بالاتر جلوه می دهد.

اول فکر می کردیم میرزا عبدالله « مسجد سازاست » ، بعد معلوم شد دستی در ساختن مدارس قبل از انقلاب دارد. بعد مسلم شد مسکن ساز برای محرومین نیز بوده است. بعد روشن شد فقط به دماوند نظر نداشته و همه جای ایران ـ و حتی جهان ـ نیکی او رفته است، بعد آشکار شد در پشتیبانی حوزه های علمیه به ویژه حوزه علمیه خواهران ـ از همان اوان شکل گیری ـ نقش مهم داشته است. سپس فهمیدیم او مورد نظر امام راحل بوده است. آنگاه شنیدیم در نشر کتب دینی و مؤسسات فرهنگی و آموزشی ید طولایی داشته است، پس از آن برایمان گفتند در زمان طاغوت خانواده های زجر کشیده بسیاری از زندانیان سیاسی را حمایت کرده است و …

همه اینها آیا کافی نیست ؟! برای اینکه به او فراتر از یک نیکوکار بنگریم ؟! اینها همه چرایی پرداختن به شخصیت و خدمات و افکار یکی از افتخارات منطقه دماوند می باشد؛ «مرحوم حاج میرزا عبد الله توسلی ».

همین حالا مقداری توجه کنید ؛ مسجد جامع دماوند ، مسجد جامع آبسرد ، مسجد علی بن ابیطالب رودهن و مسجد بومهن ، مساجد بسیاری از روستاهای دماوند ، حوزه علمیه امام صادق(ع) ، بسیاری از مدارس دماوند ،کتابخانه های قدیمی و حال مسجد جامع و بسیاری از روستاهای منطقه ، مسجد اعظم قم، جامعه الزهرا قم، مدرسه رضویه قم، مؤسسه در راه حق، شهرک مهدیه، مسکن محرومان در دولت آباد، مدرسه فیضیه قم، مسجد هامبورگ (آلمان) و ژوهانسبورگ (آفریقای جنوبی)، نشر کتبی چون الغدیر، ساخت و احیای حدود ۴۰۰ مسجد در ایران و جهان، در همه اینها ردپایی از خاطره بزرگمردی است که حتی یک عکس و یک نام از خود باقی نگذارده است و این فقط چیزهایی است که ما اجمالا می دانیم و بسیاری هست که باید روشن شود.

مراسم گرامیداشت مرحوم توسلی در مسجد جامع دماوند

زندگینامه

حاج میرزا عبدالله توسلی، خیّر و نیکوکار بزرگ و فرهنگ دوست، در سال ۱۲۹۵ در دماوند به دنیا آمد. ایشان در کودکی پدرشان را از دست داده و در ۱۲ سالگی همراه مادر و برادرشان به دعوت دایی بزرگوارشان حجت الاسلام حاج شیخ احمد اخویان به تهران رفته و در همان جا سکنی می گزینند.
خانواده ایشان از خانواده های صالح و مذهبی دماوند بوده است که ایشان با توجه به در گذشت پدر در کنار مادرشان که از زنان مؤمنه، مهربان، رنج روزگار کشیده و خداپرست و از محبین اهل بیت عصمت و طهارت بوده، بزرگ می شوند. ایشان با لطف الهی و با راهنمایی و یاد آوری نکات مهم مسائل مذهبی و شرعی شروع به کسب و کار می نماید و با پشتکار و تلاش فراوان به بازار تهران راهنمایی می شود، که پس از اتمام خدمت وظیفه، کار کسب را با دقت بیشتری پیگیری کرده و در شروع مجدد کار ، مردم از شهرستان ها کالا به صورت امانت برای فروش می فرستادند. ایشان با امانت داری کامل کالا ها را می فروخته و پس از کسر هزینه و حق العمل بقیه را به حساب آن ها واریز می کرد و این امر باعث شد با توفیق و رحمت الهی کسب ایشان رونق گرفته و کم کم به عنوان یک تاجر معروف و مشهور مطرح شوند.

فعالیتهای خیریه مرحوم توسلی
اگر مساجد و حوزه های علمیه را پایگاه های اصلی آموزش قرائت و نشر معارف قرآن بدانیم، باید نامی از حاج عبداله توسلی بیاوریم. رادمرد فضیلت و تقوی که حدود ۴۰۰ مسجد را بنا نهاد و دهها حوزه علمیه برادران و خواهران در ایران و جهان مدیون نیت پاک و اقدام ارزنده ی اوست. به این فهرست توجه کنید:

  • مشارکت در ساخت مسجد اعظم
  • احداث مسجد هامبورگ آلمان
  • مرمت مسجد سپهسالار قدیم در بازار مروی
  • احداث مدرسه و مسجد رضویه قم
  • بنای اولیه جامعه الزهرا و حوزه علمیه خواهران تحت عنوان اولیه مکتب توحید (اولین مدرسه علمیه خواهران)
  • مشارکت در احیاء و مرمت مدرسه فیضیه قم
  • مدرسه علمیه آیت اله سید عبداله شیرازی مشهد
  • مدرسه علمیه ولی عصر (عج) مشهد
  • مساعدت و مشارکت در ساخت مدرسهو مسجد آیت اله مجتهدی
  • مشارکت در حوزه علمیه چیذر
  • نقش اصلی و اولی در موسسه در راه حق – که قبل از انقلاب اسلامی – از پایگاه های اصلی نشر معارف قرآن بوده است.
  • مشارکت در ایجاد دفتر نشر فرهنگ اسلامی که در چاپ و نشر دهها جلد قرآن و تفسیر و علم قرآن نقش داشته است.
  • مشارکت در مدارس جامعه تعلیمات اسلامی مربوط به مرحوم آیت اله شیخ عباسعلی اسلامی
  • مشارکت در مدارس اسلامی – علوی و … – مربوط به مرحوم علامه کرباسیان

در منطقه دماوند

  • احیاء مسجدجامع دماوند و مساجد روستاها و مناطق اطراف به همراه کتابخانه های چهارده گانه در دماوند و اطراف
  • حمایت کامل از انجمن کاوشهای دینی و علمی در سالهای دهه ۵۰
  • تاسیس مدرسه صیانت دخترانه دماوند
  • اهداء زمین حوزه علمیه امام صادق (ع) دماوند توسط ورثه ارجمند وی
  • چاپ و نشر دهها عنوان کتاب تفسیر و معارف قرآن و اهل بیت (ع)

بی تردید حاج عبداله توسلی را در کنار عنوان خیر مسجدساز باید به عنوان خیر قرآنی هم نام برد. عاش سعیداً و مات سعیداً